HIGIENA W GABINECIE KOSMETYCZNYM W ŚWIETLE DYREKTYW UNIJNYCH.

Zakład kosmetyczny należy traktować jak typowy gabinet zabiegowy , w którym bardzo często wykonuje się zabiegi związane z naruszeniem ciągłości tkanek, a każdy klient może być potencjalnie zakaźny. Na ryzyko zakażenia w trakcie zabiegów polegających na pielęgnacji ciała, skóry lub śluzówek narażeni są zarówno pracownicy jak i klienci korzystający z takich usług. Bezpośredni kontakt zakażonej krwi nawet z niewielkim obszarem uszkodzonej skóry czy błony śluzowej osoby zdrowej może spowodować wniknięcie do organizmu i rozwój w nim żywego biologicznego czynnika chorobotwórczego. Do takich zakażeń należą zakażenia wirusem HIV lub jednym z wirusów zapalenia wątroby (HBV, HCV i inne) – i co ważne wirus HBV jest znacznie bardziej niebezpieczny od wirusa HIV, a jego nosicieli jest 40 krotnie więcej. Do zakażenia tym wirusem wystarczy już 0,00004 ml zakażonej krwi (a dla wirusa HIV jest to 0,1 ml). Pamiętać jednak należy, że nie zawsze ryzyko takie bywa dostrzegalne oraz nie zawsze sam klient jest świadomy, iż może być nosicielem wirusa. Mikroorganizmy są niemożliwe do identyfikacji zmysłami człowieka gdyż na 1mm2 powierzchni skóry może znajdować się ok. 1000 komórek bakteryjnych. Stąd też powinien tu obowiązywać szczególny reżim sanitarny.

Jakie uregulowania prawne obowiązują w kraju i czy uległy one zmianie w chwili przystąpienia Polski do Unii Europejskiej ?

Dyrektywa to rodzaj aktu prawnego stanowionego w Unii Europejskiej. Wiąże ona swych adresatów, którymi mogą być wyłącznie państwa członkowskie Unii , co do celów, które powinny być osiągnięte , pozostawiając im swobodę wyboru formy i środków realizacji tych celów. Istnieje więc obowiązek wśród Państwa członkowskich zastosowania takich środków prawnych, które pozwolą na wprowadzenie w życie dyrektyw do ich wewnętrznego porządku prawnego. Dyrektywy odgrywają więc ważną rolę w procesie harmonizacji i ujednolicania systemów prawnych państw członkowskich Unii Europejskiej[1]. W Polsce od roku 2001 obowiązuje ustawa o chorobach zakaźnych i zakażeniach ( Dz. U. nr 126 poz. 1384 ze zm.) szczegółowo określająca zasady i tryb postępowania w zakresie zapobiegania i zwalczania chorób zakaźnych i zakażeń u ludzi . Art.13 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy brzmi następująco : ,, minister właściwy do spraw zdrowia może określić w drodze rozporządzeń szczegółowe wymagania sanitarne, jakim powinny odpowiadać niektóre obiekty produkcyjne, usługowe, handlowe, a także sposoby postępowania mające na celu zapobieganie zakażeniom i chorobom zakaźnym, uwzględniając w szczególności rodzaje prowadzonej działalności oraz procedury postępowania przeciwepidemicznego.

Podstawowe rozporządzenia dotyczące między innymi gabinetów kosmetycznych zostały podpisane przez Ministra Zdrowia:

• dnia 17 lutego 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań sanitarnych, jakim powinny odpowiadać zakłady fryzjerskie, kosmetyczne, tatuażu i odnowy biologicznej (Dz. U. Nr 31 poz. 273).
• dnia 10 lipca 2006 r. w sprawie wykazu prac, przy wykonywaniu których istnieje możliwość przeniesienia zakażenia na inne osoby.

Przystąpienie do Unii Europejskiej nie wprowadziło radykalnych zmian w przepisach prawnych dotyczących zakładów fryzjerskich, kosmetycznych, tatuażu i odnowy biologicznej. Rozporządzenie z 2004 r. zastąpiło stare przepisy z 1935 r., które w żaden sposób nie pasowały już do zmieniającej się rzeczywistości.

Na co należałoby zwracać uwagę w gabinecie kosmetycznym, aby nie dopuścić do zakażenia?

Przede wszystkim należy świadomie i konsekwentnie stosować zasady higieny, które powinny między innymi obejmować niżej wymienione elementy:

 Dezynfekcję i sterylizację narzędzi wielokrotnego użycia oraz sprzętu:

• Stosowane preparaty powinny wykazywać działanie bakteriobójcze, prątkobójcze, grzybobójcze, wirusobójcze oraz sporobójcze w określonym czasie działania,
• Sterylizacja sprzętu wielokrotnego użycia, który może spowodować naruszenie ciągłości tkanek (dotyczy to także nożyczek w salonie fryzjerskim). W przypadku narzędzi, które nie mogą być poddane procesowi sterylizacji dopuszcza się wysoki poziom dezynfekcji, w którym zostaną zabite wszelkie drobnoustroje (bakterie, prątki, grzyby, wirusy, spory),
• Aparaty służące do różnych zabiegów kosmetycznych (np. do masażu, łóżka do opalania) należy dezynfekować i konserwować zgodnie z instrukcją obsługi po każdym kliencie. Zgodnie z § 25.4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 lutego 2004 r. informacja o przeprowadzonej dezynfekcji powinna być umieszczona w widocznym miejscu,
• Stosowanie wyłącznie jednorazowych igieł do makijażu permanentnego oraz do tatuażu,
• Stosowanie wody w nawilżaczach np. łóżek do opalania wyłącznie w opakowaniach jednostkowych, ze względu na możliwość rozwoju w niej bakterii ,

& Dbałość o czystość własnych rąk poprzez:

• Właściwą higienę dłoni, w tym szczególnie paznokci, aby nie stanowiły one zagrożenia dla klienta,
• Wszelkie skaleczenia, zadrapania czy pęknięcia naskórka powinny zostać zabezpieczone przed przystąpieniem do pracy. Pracownicy z ranami, których nie można właściwie zabezpieczyć, nie mogą mieć kontaktu z klientami do czasu ich wyleczenia,
• Bezwzględne stosowanie sterylnych rękawiczkach jednorazowych podczas zabiegów związanych z naruszeniem ciągłości tkanek i w trakcie których może dojść do krwawienia.